Niebo dziś w żałobie zanosi się płaczem 

Niegościnny świat w mroku pogrążył się 

Skąd wiadomo czy jeszcze będzie inaczej? 

Czy nastanie znów świt, czy nie? 

Niepomyślny czas zdaje się nie mieć końca 

Już nam przyjdzie żyć w tej ulewie i mgle 

Skąd wiadomo czy jeszcze wzejdzie nam słońce? 

Czy nastania znów świt, czy nie? 



Bo tutaj ciągle leje 

Bo tutaj ciemność trwa 

Bo tutaj wciąż wiatr wieje 

Czy długo tak być ma? 



Mówią: przyjdzie czas, że ta burza ustanie 

Wtedy wszystko to w końcu minie jak sen 

Co to będzie, gdy tak się jednak nie stanie? 

Jeśli spłynie znów cień na padół ten? 



Prześlij nam znak, choć jeden raz 

O dobry Boże, wysłuchaj dziś nas 

Spraw, by wrócił znów słońca blask 

 



Jesteś tak blisko ale przecież 

między nas 

Nie wejdzie nikt 

Nie wyobrażam sobie żeby przed 

kimś znów 

Uchylić drzwi 



Bez słów zrozumiem więc nie musisz 

mówić nic 

Gdzie ty tam ja 

Nie chodzi jednak o to aby cały czas 

W zachwycie trwać 



Oddalajmy się więc coraz bliżej bo ja 

Oddychać chcę 

Tylko swoim powietrzem lecz wiedzieć że jest 

Ktoś obok mnie 

Nie zapomnij gdzie leży granica dusz naszych 

I naszych ciał 

Na kruchym lodzie lepiej lekko kroki kłaść 

Każdego dnia 

Wybaczmy sobie chwile którym przyda się 

Osobny świat 



Oddalajmy się więc coraz bliżej.....